دل شکستن هنر نیست

..........

badman — Tue, 11 Sep 2007 03:25:30 GMT

عشق
آتش هم هست
اما آتشی سرد
با وجود این باید در این آتش
سوخت،زیرا این آتش تطهیر کننده
این آتش فقط برای تطهیر کردن می سوزاند
و نا خالصی ست که می سوزد و طلای خالص باقی
می ماند.عشق شکل رنج آفرین است ،عشق خرابت می کند تا
دوباره آبادت کند دانه باید شکسته شود;وگرنه درخت چگونه می تواند
متولد شود رود باید به انتها برسد ;وگرنه چگونه میتواند به دریا
شود؟بنابراین راخت باش ودر عشق بمیر;وگرنه،چگونه
میتوانی خویشتن خویش را بیابی؟غرور در سیمای
سنگ ها خود را نشان می دهد عشق اما
تسلیم است وخود را درسیمای
گل ها پدیدار
می شود

معنای عشق

به گل گفتم عشق چيست ؟گفت از من خوشبو تره...

به پروانه گفتم عشق چيست؟ گفت از من زيبا تره...

به شمع گفتم عشق چيست؟ گفت از من سوزنده تره...

به عشق گفتم تو آخر چه هستي؟ گفت نگاهي

چرا دنیا پره از حادثه های وارونه
عاشق کسی می شی که عاشقی نمی دونه
من به دنبال تو و تو دنبال کس دیگه
هچکدوم از ما دو تا به اون یکی راست نمی گه
من واسه ی چشمای نازنین تو یک دیوونم
من دوست دارم ولی علتشو نمی دونم
حالا که می خوای بری بذار نگاهت بکنم
چون یه بار دیگه می خوام این دل و سکت بکنم
یه چیزی فقط بذار واسه روز تولدت
هدیه م رو بیارم و بازم بدم دست خودت
آدما فکر می کنن شاعرا خیلی غم دارن
کاش فقط این بود اونا خیلی کسا رو کم دارن
عاشق کسی می شن که عاشقاش فراوونه
بین انتخاب عشقش عمریه که حیرونه
اونی رو که دوست داری چرا تو رو دوست نداره
شایدم دوست داره ولی به روش نمی یاره
ولی نه اینا مال نداشتن لیاقته
اگه حرفم می زنه با تو فقط یه عادته
نکنه جمله هاش و پای محبت بذاری
بهتره حرفاش رو به حساب عادت بذاری
از خودش نمی شنوی اگه یه روز بخواد بره
وقتی می پرسی ازش می گه آره مسافره
ولی تو شب می شینی که باز اون رو دعا کنی
یا واسه سلامت اون نذرها تو ادا کنی
چه قدر بین دلا وحرفای ما فاصله س
چشماتون می خنده اما دلامون بی حوصله س
دوست داشتن هم یه جوری پنهون می کنیم
نمی دونیم که داریم یه قلب رو ویرون می کنیم
کاش بیایم آبروی مجنون و انقدر نبریم
دیگه منت نذاریم وقتی که نازی می خریم
عاشقی یعنی تحمل نه شکایت نه گله
اگه حتی بینمون باشه یه دنیا فاصله
مهم اینه که چقدر دوسش داری فقط همین
اگه لازم باشه آبرو رو بنداز رو زمین
برگا زرده روزای اول فصل پاییزه
بذار اون بشکنه و دلت رو برگها نریزه

مریم حیدرزاده

ديد موسي يك شباني را براه

كوهمي گفت اي خدا واي الاه

تو كجايي تا شوم من چاكرت

چارقت دوزم كنم شانه سرت

دستكت بوسم بمالم پايكت

وقت خواب ايد بروبم جايكت

گر ترا بيماره اي ايد به پيش

من تو را غمخوار باشم هم چو خويش

زين نمط بيهوده مي گفت ان شبان

گفت موسي باكيستي اي فلان

گفت با ان كس كه ما را افريد

اين زمين وچرخ ازو امد پديد

گفت موسي هاي خيره سر شدي

خود مسلمان ناشده كافر شدي

گر نبندي زين سخن اين حلق را

اتشي ايد بسوزد خلق را

وحي امد سوي موسي از خدابنده ما را زما كردي جدا

تو براي وصل كردن امدي

ني براي فصل كردن امدي

چون كه موسي اين عتاب از حق شنيد

دربيابان از پي چوپان دويد

عاقبت دريافت او را وبديد

گفت مژده ده كه دستوري رسيد

هيچ ادابي وترتيبي مجوي

هرچه مي خواهد دل تنگت بگوي

یادم باشد

badman — Tue, 31 Jul 2007 03:56:58 GMT

يادم باشد : حرفي نزنم که دلي بلرزد و خطي ننويسم که کسي را آزار دهد ،

يادم باشد : که روز و روزگار خوش است و تنها دل من است که دل نيست ،

يادم باشد : جواب کينه را با کمتر از مهر و جواب دو رنگي را با کمتر از صداقت ندهم ،

يادم باشد : بايد در برابر فرياد ها سکوت کنم و براي سياهي ها نور بپاشم ،

يادم باشد : از چشمه ، درس خروش بگيرم و از آسمان ، درس پاک زيستن،

يادم باشد سنگ خيلي تنهاست، بايد با او هم لطيف رفتار کنم مبادا دل تنگش بشکند ،

يادم باشد براي درس گرفتن و درس دادن به دنيا آمده ام نه براي تکرار اشتباهات گذشته !

يادم باشد هر گاه ارزش زندگي يادم رفت در چشمان حيوان بي زباني که به سوي قربانگاه

مي رود زل بزنم تا به مفهوم بودن پي ببرم ...

يادم باشد مي توان با گوش سپردن به آواز شبانه دوره گردي که از سازش عشق مي بارد به

اسرار عشق پي برد و زنده شد !

يادم باشد گره تنهايي و دلتنگي هر کسي فقط به دست خودش باز مي شود ،

يادم باشد هيچگاه لرزيدن دلم را پنهان نکنم تا تنها نمانم ...

و يادمان باشد هيچگاه از راستي نترسيم !

badman — Fri, 22 Jun 2007 04:02:07 GMT

عشق من ! خبری از حال زارم نداری
هر لحظه تو غمی بر روی غمهام می ذاری

دلدارم ! تو امید فرداهای که هستی
محبوبم ! دل به پای محبت که بستی

روزی که دل به حرف های توبستم
جام عمر و جوونیم و شکستم

عاشق شدم غم را به جان خریدم
بی پروا پای غصه ها نشستم

دنیا دنیا ! موندن تنها ، دیگه فایده نداره
دنیا دنیا! واسه منِ تنها ، زندگی شام تاره

دنیا دنیا ! ای بی فردا ، مثل رویا قشنگی
دنیا دنیا ! با عاشق ها ، بی وفا و دورنگی

بهار رفت ماه دی شد
تو شدی گل سرما آتش دل خاکستر شد

بی خبر از دل ما،بهار رفت ماه دی شد
تو شدی گل سرما آتش دل خاکستر شد

رقصان بگذريم ، شادمانه و شاکر

از بيرون به درون آمده ايم و به هیأت پر شکوه انسان زاده شديم

تا در بهار گياه به تماشای رنگين کمان پروانه بنشينيم

و جهان را به قدر همت و فرصت خويش معنا کنيم .........

زرد است که که لبریز حقایق شده است

تلخ است که با درد موافق شده است

عاشق نشدی و گرنه می فهمیدی

پاییز بهاری است که عاشق شده است

خدایا به هرکه دوست داری بیاموز عشق از زندگی بهتر است وبه هرکه دوست تر میداری بچشان دوست داشتن از عشق برتر است

عشق يعني حسرت شبهاي گرم

عشق يعني ياد يک روياي نرم

عشق يعني يک بيابان خاطره

عشق يعني چهار ديوار بدون پنجره

عشق يعني گفتني با گوش کر

عشق يعنب ديدني با چشم کور

عشق يعني تا ابد بي سرنوشت

عشق يعني آخر خط بهشت

عشق يعني گم شدن در لخظه‌ها

عشق يعني آبي بي انتها

عشق يعني يک سوال بي جواب

عشق يعني راه رفتن توي خواب

badman — Sun, 27 May 2007 04:39:42 GMT

بگذار تمام فاصله ها بمانند ... اگر تو نیستی ...

بگذار همه لحظه ها بروند ... اگر تو نیستی ...

نیستی که ببینی ...

تمام آنچه ساخته ام ...

جز خانه ای از حباب نیست ... خانه ای از شن و مه ... خانه ای روی آب ...

تمام آنچه می گذرد ... جز لحظه هایی که به هم می بافم ... چیز دیگری نیست ...

جز آنچه نیست ... نیست ...

کجا برده ای ؟ ...

کجا رفته ای ؟ ...

کجا برده ای دلی را که دلش تو بودی ... و ... کجا رفته ای ...

بدون من ...

تنهاترین من ...

بی پناه ترین من ...

این من بی تو ...

با پاي دل قدم زدن آن هم كنارِ تو

باشد كه خستگي بشود شرمسارِ تو

در دفتر ِ هميشه ي من ثبت مي شود

اين لحظه ها عزيز ترين يادگار ِ تو

از هر طرف نرفته به بن بست مي رسيم

نفرين به روزگار ِ من و روزگار ِ تو

تا دست ِ هيچكس نرسد تا ابد به من

مي خواستم كه گم بشوم در حصار ِ تو

احساس مي كنم كه جدايم نمو ده اند

همچون شهاب ِ سوخته اي از مدارِ تو

آن " كوپه ي تهي " منم آري كه مانده است

خالي تر از هميشه و در انتظار تو

اين سوت ِ آخر است و غريبانه مي رود

_ تنهاترين مسافر تو از ديار تو

هرچند مثل آيينه هر لحظه فاش تر

هشدار مي دهد به خزانم بهار ِ تو

_ اما در اين زمانه ي عسرت مس ِ مرا

ترسم كه اشتباه بسنجد عيار ِ تو

نمي دانم چرا ؟ امّا تو را هر جا كه مي بينم

كسي انگار مي خواهد زِ من تا با تو بنشينم

تنِ يخ كرده آتش را كه مي بيند چه مي خواهد ؟

_ هماني را كه مي خواهم تو را وقتي كه ميبينم

تو تنها مي تواني آخرين درمان ِ من باشي

و بي شك ديگران بيهوده مي جويند تسكينم

تو آن شعري كه من جايي نمي خوانم ، كه مي ترسم

به جانت چشم زخم آيد چو مي گويند تحسينم

زبانم لال ! اگر روزي نباشي من چه خواهم كرد ؟

چه خواهد رفت آيا بر من و دنياي ِ رنگينم ؟

نباشي تو اگر ، ناباوران ِ عشق مي بينند

كه اين من _ اين من ِ آرام _ در مُردن به جز اينم

شاعر بلور نيست ، وليكن شكستني است

با ياد صاعقه غزلش گُر گرفتني است

شايد شنيدني است ولي امتحان كنيد

چون عاشقانه ديدن اين تحفه ديدني است

هم در قفس و هم به روي درختان آسمان

تصوير زخم خورده بالش كشيدني است

تا هست زيرپاست و تا نيست تاج سر

تا هست، نيست و تا نيست ماندني است

گاهي در انزواي خودش زار مي زند

اين وسعت صبور كه انگار آهني است

شعرش نيازمند دست نوازش است

نازش كنيد فرصتش از دست رفتني است

صبا

badman — Wed, 09 May 2007 03:25:18 GMT

نشستم در عزایت گریه کردم

زداغت بی نهایت گریه کردم

میان کوچه های درد و غربت

چو دیدم ردپایت گریه کردم

مبار ای آسمان دیگر تو امروز

که من دیشب به جایت گریه کردم

*************************************************

من جز تو کسی ندارم ای عشق

خود را به تو می سپارم ای عشق

خاک بر آسمان رسیدم

تا لطف تو گشت یارم ای عشق

گر بی تو دمی نفس برآید

از عمر نمی شمارم ای عشق

این شعر شکسته بسته را نیز

با دست تو می نگارم ای عشق

جان چشم به راه یک نگاه است

مگذار در انتظارم ای عشق

*************************************

*******************************

با تو گفتم حذر از عشق ندانم

سفر از پیش تو هر گز نتوانم نتوانم

اشکی از شاخه فرو ریخت

مرغ شب ناله تلخی زد و بگریخت

اشک در چشم تو لرزید

ماه بر عشق تو خندید

********************************

دوتان گلم تو این پست زیاد شلوغ کاری نمی کنم

اول ممنون از صبا خانوم که تو این پست خیلی

به من کمک کردوبعد مرگ ناگهانی امیر دوست گلم

رو به همه ی شما تسلیت می گم

وبلاگ امیرhttp://www.kolbeyeasheghane.blogfa.com/

حتما برید

یا حق

badman — Sun, 08 Apr 2007 21:33:05 GMT

ای آرزوی من

تو همان بخت منی

کز دیار دور

پرپر زنان به کلبه ی من پر کشیده ای

بر بامم

ای پرنده ی عرش خوش آمدی

در کلبه ام بمان

ای آنکه همچو من

یک آشیان گرم محبت ندیده ای

با من بمان که من

یک عمر بی امید

همراه هر نسیم بگلزار عشق ها

در جستجوی یک گل خوشبو شتافتم

اما نیافتم

شبهای بس دراز

با دیدگان مات

بر مرکب خیال نشستم امیدوار

دنبال یک ستاره فضا را شکافتم

می خواستم ستاره ی امید خویش را

اما نیافتم

بس روزهای تلخ

غمگین و نامراد

همراه موجهای خروشان وبی امان

تا عمق بی کران دریا شتافتم

شاید بیابم آن گوهری که می خواستم

اما نیافتم

امروز یافتم

گمگشته ای که در طلبش عمر من گذشت

اما کنون نشسته مرا

روبرو تویی

آنکس که بود همراه باد سحر منم

و آن گل که داشت

بوی خوش آرزو تویی

دیگر شبان تیره نپویم در آسمان

تو آن ستاره ای که نشستی به دامان من

همراه موج در دل دریا نمی روم

تک گوهرم تویی که شدی زیب گردنم

نوشین بسی که جان

به تنم می دهد تویی

عمر منی

که تاب و توان داده ای به من

با من بمان که روشنی بخت من زتوست

آری

تویی که بخت جوان داده ای به من

ای مسافر... ای غریبه... تو برام یه تکیه گاهی

توی این شب پر از غم... تو مث یه قرص ماهی

پر کن از عطر نگاهت لحظه هامو تا همیشه

توی این هجوم پاییز تو فقط واسه م پناهی

بیا تا دفتر شعرم پر شه از عطر قشنگت

بمون اینجا تا شب من نشه باز پر از سیاهی

واسه من یه افتخاره لحظه ها رو با تو بودن

بودنت با من می گیره دلمو از این تباهی

تو بیا تا غم نمونه تو چشای خیس عاشق

بشکن این شب سیاهو نازنین تو با نگاهی...

خود شکستم

نگاهم را سر اشتیاق بود

نگاهم حاکی از تپیدن قلبم بود

نگاهم لبالب نیاز بود

نگاهم شکوه از تنهایی بود

نگاهش....نگاهش خنده بود

نگاهش شیطنت بود

نگاهش بی مهری بود

نگاهش شکستن قلبم بود

نگاهش رد نگاهم بود

اگه بگم که قول مي دم تا هميشه باهات باشم

اگه بگم که حاضرم فداي اون چشات بشم

اگه بگم توآسمون عشق من فقط تويي

اگه بگم بهونه ي هر نفسم تنها تويي

اگه بگم قلبمو من نذر نگاهت مي کنم

اگه بگم زندگيمو بذر بهارت مي کنم

اگه بگم ماه مني هر نفس راه مني

اگه بگم بال مني لحظه ي پرواز مني

ميشي برام ماه شباي بي سحر؟

ميشي برام ستاره ي راه سفر؟

ولي بدون هرجا باشي يا نباشي مال مني

بدون اگه براي من هم نباشي عشق مني

با تو ، از نام تو هم آبی ترم

خلوتی سرشار از نیلوفرم

عشق ، همرنگ نگاهت می شود

وقتی از چشم تو ، نامی می برم

لحظه های تازه ات را مثل گل

می گذارم لابه لای دفترم

وقتی از دست زمین و آسمان

لعنت و دشنام ، می ریزد سرم؛

خستگی های خودم را ، پیش تو

در کنار دفترم می گسترم

بعد از آن ، حرف دلم را بیت بیت

اندک اندک ، بر زبان می آورم

ما دو تا ، از خویش خالی نیستیم

تو لجوجی ، من پر از شور و شرم

گرچه تو از من ، کمی شیدا تری

من هم از تو ، اندکی عاشق ترم

تو اگر یک لحظه پروازم دهی

شاید از هفت آسمان هم ، بگذرم...

با تو ، از نام تو هم آبی ترم

همیشه عاشق کسی باش

که لایق عشق با شه

نه تشنه عشق

چون تشنه عشق روزی سیراب می شود

badman — Sat, 03 Mar 2007 20:32:23 GMT

بی تو در طوفان رویاهای خود جا مانده ام

رفتی و من در کویر ناله تنها مانده ام

بی تو می گیرد دلم با هر غروب زخمدار

تو رفیق صبح و من مهمان شبها مانده ام

می روم با سرزمین سبز و رنگین خیال

باز اما در هیاهوی تو رسوا مانده ام

بی تومی دانم که فردا راامیدی نیست نیست

ای دریغا باز هم در خواب فردا مانده ام

دوست دارم پر شوم از بوی فردا بوی مهر

گرچه در طوفان رویاهای خود جامانده ام

دوستت دارم

گاه انسان باید در سختی باشد

تا به دیگری دست یابد

گاه انسان باید با بخت بد رو به رو شود

تا هدفش را بهتر بشناسد

گاه به طوفان نیاز است

تا او قدر آرامش رابداند

گاه باید به او آسیب رسد

تا با احساس تر شود

گاه باید در شک و تردید باشد

تا به دیگری اطمینان کند

گاه باید در گوشه ای تنها بماند

تا واقعیت وجود خود را بشناسد

گاه باید کاملا بی احساس باشد

تا بتواند همه چیز را حس کند

گاه باید در اوج شور و احساس بود

تا به قلب او راه یافت

و او به روی عشق در بگشاید

چه بسیاراز اینها را پشت سر گذاشته ام

و می دانم

نه تنها آماده عاشق تو شدن هستم

بلکه عاشق تو هستم.

اولين روز آمدنت

به ماندنت دل خوش كردم

وقتي كه گفتي مي خواهي بماني

به احترام حضورت

همه پرنده ها را پر دادم

امروز اما

براي ماندنت

خودم را به زنجير ميكشم.

این عشق تو چرا کم نمی شــود وین سینه خالی از غم نمی شود دوای دردهـــای مـن تـــو بـوده ای چــرا نـگاه تـــو مرهـــم نمی شود تـمـــــام دل مـــــرا ســــــروده ای ســـرود تـــو تمـام هـم نمی شود

آسمانش را گرفته تنگ در آغوش
ابر با آن پوستين سرد نمناکش
باغ بی‌برگی روز و شب تنهاست٬ با سکوت پاک غمناکش.
ساز او باران٬ سرودش باد
جامه‌اش شولای عريانی‌ست
ور جز اينش جامه‌ای بايد٬ بافته بس شعله‌ای زر تار و پودش باد
گو برويد يا نرويد٬ هر چه در هر جا که خواهد يا نمی‌خواهد
باغبان و رهگذاری نيست
باغ نوميدان٬ چشم در راه بهاری نيست
گر ز چشمش پرتو گرمی نمی‌تابد
ور به رویش برگ لبخندی نمی‌روید
باغ بی‌برگی که می‌گوید که زیبا نیست؟
داستان از میوه‌های سر به گردون سای اینک خفته در تابوت پست خاک می‌گوید
باغ بی‌برگی خنده‌اش خونی‌ست٬ اشک آمیز
جاودان بر است یال افشان زردش می‌چمد در آن
پادشاه فصل‌ها٬ پاییز.

موفق

پیروز

باشید

badman — Thu, 22 Feb 2007 20:52:03 GMT

وقتي خواستم سرنوشتم را عوض كنم بر سرم فرياد كشيدند

وقتي خواستم به راه عشق بروم گفتند فرضيه است

وقتي خواستم بر روي غم بخندم باري گران بر دوشم نهادند

وقتي خنديدم گفتند ديوانه است

وقتي گريستم گفتند كودكانه است

حال كه در سكوتم گويند عاشق است

وقتي خواستم سرنوشتم را عوض كنم بر سرم فرياد كشيدند

وقتي خواستم به راه عشق بروم گفتند فرضيه است

وقتي خواستم بر روي غم بخندم باري گران بر دوشم نهادند

وقتي خنديدم گفتند ديوانه است

وقتي گريستم گفتند كودكانه است

حال كه در سكوتم گويند عاشق است

تو همون ستاره هستی تو شب دلواپسی هام

تو همون موج مسافر توی عمق بی کسی هام

تو همون فرشته ی نجابت تکیه گاه خستگی هام

تو همون طلوع سرخی آخر شکستگی هام

تو همون اوج امیدی توی لحظه های زیبا

تو همون گمشده هستی واسه مجنون تو یه لیلا

تو همون بطن عبوری توی جاده های مهتاب

تو همون مرحم دردی واسه ی قلبای بی تاب

من همون یه دشت تنها زیر رگبار مصیبت

تو همون عاشق خسته خفته در یه جای خلوت

من همون گریه ی پنهون روی گونه های لرزون

تو همون خنده زیبا روی شونه های بارون...

موفق باشید

badman — Sun, 11 Feb 2007 20:29:18 GMT

اول سلام.

نه نه اشتباه نکنید ها.....

من علی نیستم من یه جورایی دوستشم.

براش دعا کنید اخه ....

قراره این پست رو من بنویسم امیدوارم خوشتون بیاد.گرچه به زیبایی اپ علی جون نمیشه

باورم کن ای ستاره...

مثل قطره

مثل چشمه

مثل دریا

مثل ماه و خورشید همیشه تابان

باورم کن

مثل پرواز پرنده

مثل پر پر زدن پروانه ها

باورم کن مثل من

که دراین کوچه های دلتنگی

در سکوت کلبه های پر فروغ

با صدای پر نوای باد و باران

زیر نور ماه و فانوس گیرم ارام

ای وجودم

ای ستاره

باورم کن...

ولنتاین همه مبارک

badman — Mon, 29 Jan 2007 20:06:42 GMT

بگو دوستم داری

بگو دوستم داری...

تا زیباتر شوم

بگو دوستم داری... تا انگشتانم طلا گردند

و پیشانیم ماه

بگو دوستم داری تا بتوانم دگرگون شوم

بدل به خوشه ی گندم شوم یا درخت نخل

هم اکنون بگو، درنگ مکن

برخی از عشق ها درنگ نمی پذیرند

بگو دوستم داری تا تقدس مرا بیشتر کنی

تا از دفتر شعرم کتاب مقدس بسازی.

تقویم را عوض می کنم اگر بخواهی

فصل ها را می شویم و فصل های دیگر می سازم

امپراتوری زنان را بر پا می کنم

اگر بخواهی

بگو دوستم داری تا شعرهایم روان شوند

نوشته هایم آسمانی.

عاشقم باش تا

خورشید را با اسب ها و کشتی ها تسخیر کنم

درنگ مکن... این تنها فرصتی است برای من